21 Kasım 2010 Pazar

UNUDULMASINLAR




ÜZÜYOLA ŞAİR

O, hamıya şeir yazdı təmannasız, məqsədsiz
heç kimin sözünü yerə salmadı
heç kimə şeir borcu qalmadı
   misralara çevirdi məhəbbətini
Ürəyinə yük olan dərdini məhəbbətini,
salamı da şeirlə verdi, şeirlə aldı
fikrə də şeirlə getdi, xəyala da şeirlə daldı
Yasa başsağlığını,
 toya təbrikini şeirlə dedi
qardaşdı şər xeyirlə dedi
O, hamıya şeir yazdı, xərclədi ilhamını sola-sağa
neçə-neçə təpəni döndərdi dağa
Beləcə gəlib çıxdı ömrün ölüm adlı sərt qışına
Rəhmətliyin bir misra şeiri də qalmadı ki
       yazsınlar başdaşına

KİSƏDİBİ, KİSƏDİBİ

Bütün arzularımı, ümidlərimi
 xərclədim bu şəhərdə
baxmadım metro jetonlarının qırmızısına,göyünə
Yorğun addımlarımı xərclədim
küçələrin gümrah sonsuzluğunda
Uzun -uzadı telefon danışıqlarında
   xərclədim neçə - nəçə sözümü
kasıbın ürəyi açıq olar
   xərclədim bu şəhərdə özümü
...İkicə kəlmə söz saxlamışam qaragünə
Dəmiryolu vagzalının 13-cü kassasındakı qadınçün

 MENYU

Kəklikotu, itburnu, qarışıqlı

xoruzquyruğu çay
 mal başayağı, toyuq budu, qoyun ətinin ləziz dadı
cızbız , yağda qovrulmuş ciyər'
Hisə verilmiş balıq, dana basdırması
 və daha nələr
...BİR SÖZLƏ BAŞ YARAN ALVER
 hər şeyi yaddan çıxaran kef çəkilən yer...
...min-min müştərinin bir andaca
  yerinə yetirilən arzu, diləyi
 Və bir də illərdi mətbəxin bir küncündə asılan
 heç kimin yeyə bilmədiyi QURD ÜRƏYİ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder